Liturgia Słowa Druga Niedziela Adwentu

przejdź do czytań

Ewangelia wg. św. Łukasza 1, 26-38

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?».Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».Na to rzekła Maryja: «Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według słowa twego».Wtedy odszedł od Niej anioł.

Komentarz: Dzisiejsze czytania są niejako streszczeniem historii zbawienia, której my wszyscy jesteśmy uczestnikami. Zaczynając od Księgi Rodzaju pokazany mamy grzech pierwszych ludzi, którego skutki odczuwamy do dziś – w końcu w każdym z nas ma w sobie skłonność do zła i każdy z nas grzeszy. Ewangelia pokazuje nam Bożą odpowiedź na tę sytuację – zstąpienie Jezusa z nieba i zamieszkanie w ciele Maryi jako dziecko, co oczywiście zaczyna Jego misję na ziemi, której celem jest Męka, Śmierć i Zmartwychwstanie, czyli nasze zbawienie. Wreszcie fragment z Listu do Rzymian pokazuje nam świat obecny – świat działającego Kościoła, w którym jako jego członkowie jesteśmy wezwani do miłości oraz ciągłego zawierzania Bogu i Jego łasce, bo dalej mamy problem z czynieniem dobra, dalej musimy w sobie zwalczać zarzewie zła, aż do zakończenia się czasu i świata. Jaka z tego nauka dla nas na trwający czas adwentu? Żeby nie poddawać się, ciągle podnosić się po upadkach i ufać Bogu. Jesteśmy z Nim w stanie pokonać całe nasze zło, smutek, strach, wstyd, wszystko, co pogmatwane i nieuporządkowane w naszym życiu. “Dla Boga nie ma bowiem nic niemożliwego”. I nie znaczy to tylko, że umie On dokonywać cudów, że stworzył świat, że codziennie daje nam życie. Oznacza to, że Bóg może i chce wejść w Twoje życie i naprawić w nim wszystko, co jest zepsute, naprostować wszystko to, co skrzywione. Nie jesteś dla Niego za mały albo za mało ważny. On chce Cię dziś, takiego jakim jesteś, właśnie w tym dzisiejszym stanie. Bo tylko On może to naprawić. Warto pamiętać o tym zwłaszcza teraz, w czasie adwentu.

Zadanie: Zaplanuj kiedy możesz pójść na adorację Najświętszego Sakramentu, w jej trakcie oddaj Jezusowi swoje problemy.