Liturgia Słowa 13.03.2022

Druga Niedziela
Wielkiego Postu

przejdź do czytań

(Łk 9, 28b-36)
Jezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dopełnić w Jeruzalem. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwu mężów, stojących przy Nim. Gdy oni się z Nim rozstawali, Piotr rzekł do Jezusa: “Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, pojawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy weszli w obłok. A z obłoku odezwał się głos: “To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie!” W chwili gdy odezwał się ten głos, okazało się, że Jezus jest sam. A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie opowiedzieli o tym, co zobaczyli

Komentarz
Ludzie raczej lubią spać, prawda? Gdy jesteśmy zmęczeni, gdy dzieje się coś złego, gdy mamy dużo do robienia albo po prostu – od tak. Patrząc na dzisiejsze czytania można odnieść wrażenie, że Bóg na swoich współpracowników na ziemi wybrał śpiochów: najpierw Abram, który miał pilnować ofiarowanych Bogu zwierząt, a później apostołowie, gdy Jezus objawiał im swoją Boską twarz. Wszyscy zasnęli. Ktoś mógłby powiedzieć, że przecież to straszliwa zbrodnia – spać kiedy Bóg zsyła nam objawienie? Ale z drugiej strony możnaby stwierdzić, że Bóg wiedział, iż ci ludzie zasnęli, a jednak i tak działał. Dlaczego? Ponieważ On wie. Wie, że człowiek nie jest doskonały. Że może przespać najważniejszy moment swojego życia. Albo jak Piotr nie wiedzieć, co ma zrobić. I to jest normalne. Nikt nie wymaga od nas żebyśmy byli idealni. Gotowi na wszystko, co nam życie przyniesie. Nie będziemy zawsze. Nie da się. Ważne żeby pamiętać, zwłaszcza teraz w czasie Wielkiego Postu, okresu gdy staramy się uczynić nasze życie lepszym, że musimy dać sobie przestrzeń na czynienie błędów. Na niewiedzę. Na to, że jesteśmy wszyscy ludźmi.

Zadanie
Pomyśl o czymś co ostatnio tobie nie wyszło. Postaraj się przytulić do siebie.