Liturgia Słowa 8.09.2024
Niedziela Zwykła

przejdź do czytań

(Mk 7, 31-37)
Jezus opuścił okolice Tyru i przez Sydon przyszedł nad Jezioro Galilejskie, przemierzając posiadłości Dekapolu. Przyprowadzili Mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. On wziął go na bok, z dala od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka; a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: “Effatha”, to znaczy: Otwórz się. Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić. Jezus przykazał im, żeby nikomu nie mówili. Lecz im bardziej przykazywał, tym gorliwiej to rozgłaszali. I przepełnieni zdumieniem mówili: “Dobrze wszystko uczynił. Nawet głuchym słuch przywraca i niemym mowę”.

komentarz:
Dzisiejsza Ewangelia i czytania są dość krótkie, ale ich wymowa jest jasna. Jezus wypełnia proroctwo wypowiedziane o Nim przez proroka Izajasza poprzez cud uzdrowienia głuchoniemego. I choć wydawać by się to mogło standardowym zachowaniem nauczyciela z Nazaretu to pozostałe czytania wskazują nam w jakim duchu mamy je odczytać. Święty Jakub Apostoł wzywa do porzucenia stawiania różnic między chrześcijanami. Proste, ale jak trudne do wypełnienia zadanie. Bo nie chodzi tylko o deklarację “jesteśmy braćmi”, ale o prawdziwe otwarcie się na drugiego, razem z jego wadami, słabościami i tym wszystkim co nas denerwuje. Na pewno mamy takie osoby, na których myśl głośno wzdychamy.   “Effatha”, czyli “otwórz się” to słowo kluczowe dzisiejszej Ewangelii. Mamy otworzyć się na innych ludzi, na ich potrzeby, na ich wartość i godność jako Dzieci Boże. Czy będzie to łatwe? Oczywiście, że nie. Czy każdy to przyjmie? Na pewno nie. Ale bycie chrześcijaninem nie jest pójściem drogą, którą każdy idzie, a wstąpieniem na wymagający górski szlak. Pomyślmy dziś więc w jaki sposób z Bożą łaską możemy popatrzeć na naszych braci i siostry oczami Jezusa.

Zadanie:
Zastanów się dziś kto jest dla Ciebie solą w oku. Pomódl się za tą osobę.