Nie ilość, ale jakość ma znaczenie…


Liturgia Słowa – 11.11.2018
Niedziela XXXII tygodnia okresu zwykłego

przejdź do czytań

(Mk 12,38-44)
Jezus nauczając mówił do zgromadzonych: „Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok”. Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz. Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: „Zaprawdę powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie”.

Komentarz

W dzisiejszej Ewangelii Jezus opowiada nam historię ubogiej wdowy, która powinna być dla nas wzorem do naśladowania. Nie miała ona dużego majątku, więc wrzuciła do skarbony tylko jeden grosz. Cóż to jest w porównaniu z wielkimi pieniędzmi dawanymi przez bogaczy? Chrystus tłumaczy, że ofiara tej kobiety jest większa i bardziej wartościowa niż nam się wydaje, ponieważ została złożona szczerze dla Boga. Wdowa potrafiła oddać wszystko, co miała, w cichości swojego serca zaufać Panu, uwierzyć w Jego opatrzność i miłosierdzie. Nie chodzi o ilość pieniędzy, czasu czy innych dóbr, które ofiarujemy, ale o intencje oraz nastawienie, z jakimi to robimy.

Zadanie

Spróbuj odpowiedzieć sobie dzisiaj na pytanie: Co kieruje moim działaniem – jest to aprobata i podziw ze strony innych ludzi czy wiara i zaufanie Bogu?

W 100. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości pomódl się za tych wszystkich, którzy byli gotowi oddać swoje życie dla wolnej Ojczyzny. Dzięki nim możemy żyć w pięknym, suwerennym kraju oraz otwarcie pokazywać, kim jesteśmy i w co wierzymy!