W maju trwamy wciąż w wielkanocnej radości ze Zmartwychwstania Pana. Czas ten zakończy dopiero Uroczystość Zesłania Ducha Świętego. W tym miesiącu rozpoczyna się również „okres Pierwszych Komunii Świętych”.

Czyż nie niósłbyś złotych ziarenek z najwyższą uwagą, by ci żadne nie zginęło i byś nie poniósł szkody? Tym bardziej zatem winieneś uważać, żebyś nawet okruszyny nie zgubił z tego, co jest o wiele droższe od złota i innych szlachetnych kamieni (św. Cyryl Jerozolimski, Mystagogicae Catecheses 5,21).

Jak powinniśmy przyjmować Komunię Świętą?

Starożytne dzieło Didache podaje trzy warunki potrzebne do przyjęcia Komunii Świętej: wiara, chrzest i dobre, moralne życie (czyli stan łaski uświęcającej). Nasze dyspozycje wewnętrzne powinny być wyrażone przez postawę zewnętrzną. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa Eucharystia była pojmowana jako uczta ofiarna, gdy jednak świadomość tego zaczęła zanikać, zaczęto udzielać Najświętszych Postaci wprost do ust. Rozwiało to wątpliwości czy wierni mają czyste ręce, czy na ziemię nie upadła część konsekrowanej Hostii, czy palce dotykające Hostii były puryfikowane. Od VI wieku istnieje też zwyczaj klękania przed przyjęciem Ciała Pańskiego. Człowiek, gdy klęczy i przyjmuje Komunię do ust, jest jak dziecko karmione przez Boga. Buduje to w wiernym postawę cum amore ac timore – z miłością i bojaźnią. We wspólnotach protestanckich, które nie wierzą w obecność Chrystusa w konsekrowanej Hostii, przyjmuje się Komunię w pozycji stojącej i na rękę. Kościół Katolicki przyzwala na przyjmowanie Komunii w postawie klęczącej i stojącej, do ust i na rękę (tylko stojąc). Gdy przyjmujemy Pana Jezusa na stojąco wymagany jest dodatkowy gest uniżenia przez przyklęknięcie lub ukłon.

Co jest potrzebne do ważności Eucharystii?

Aby szafarz mógł sprawować sakrament potrzebuje dwóch podstawowych rzeczy – materii i formy. W przypadku Sakramentu Eucharystii, formą są słowa: „To jest Ciało moje”/„To jest Krew moja”. Materią są natomiast chleb i wino. Do ważności sakramentu niezbędny jest czysty chleb pszenny. Tradycja zachodnia, wzorem Pana Jezusa na Ostatniej Wieczerzy, używa chleba przaśnego – to znaczy takiego, w którym nie ma kwasu. Tradycja wschodnia sprawuje liturgię korzystając z chleba na zakwasie. Z kolei wino musi być naturalnym winem z winogron, nigdy zaś z innych owoców, ani wyprodukowanym chemicznie (wino z dzikich i leśnych winogron jest materią wątpliwą lub nieważną). W pewnych wypadkach (choroba, alkoholizm) za zgodą ordynariusza kapłan używać może soku z winogron przed fermentacją, jednak taką Krew Pańską przyjmuje tylko on. Wino podczas konsekracji musi być w postaci płynnej (nie może być lodem).

Dlaczego wystarczy przyjmować Komunię pod jedną postacią?

Pan Jezus istnieje w postaci pełnej zarówno pod postacią chleba, jak i wina. Św. Tomasz poparł to stwierdzenie dwoma argumentami w swojej Sumie Teologii.

Historyczny: Praktyką wczesnego Kościoła było roznoszenie chorym i więźniom Komunii tylko pod postacią chleba. Miało też miejsce udzielanie Komunii małym dzieciom podczas chrztu tylko pod postacią wina.

Teologiczny: Ciało Chrystusa jest połączone z Bóstwem i nie może istnieć bez Bóstwa. Tak samo jeśli Chrystus zmartwychwstał i żyje, to Jego Dusza zespolona jest z Ciałem. Żywe ciało zawsze połączone jest z krwią. Stąd też wynika, że i pod postacią chleba, i pod postacią wina, jest obecne Ciało, Krew, Dusza i Bóstwo.

Kościół przyjął jako dogmat pełne istnienie Chrystusa pod postacią chleba, jak też i wina, na Soborze w Konstancji (1415).